Dile kolay 38 yıl!
Ali Mehmetoğlu

Ali Mehmetoğlu

ANGARALI

Dile kolay 38 yıl!

01 Mayıs 2022 - 00:29

Ve Trabzonspor Şampiyon…
Özlenen ve beklenen gün sonunda geldi.
38 yıllık zor ve sıkıntılı günler sona erdi.
Hiç beklemediğimden mi, 38 yıllık pas tutmuş duygularımdan mı, coşkuyu ifade edecek kelimeleri bulamıyorum.
Benim Trabzonspor hikayem;
Aslen Ankaralıyım.
1968’de Samsun’da doğdum.
Babamın memuriyeti dolayısıyla 9 yaşına kadar Çorum’da yaşadım.
İşte her şeyin başladığı yer Çorum, sene ise 1976’ydı.
Küçük bir çocukken mahaldeki büyük abilerinin teşviki ile Trabzonsporlu olmuştum.
Gazetelerden “Şampiyon Trabzonspor” ifadelerine rastlıyor ama çocukluk hali şampiyonluk ne bilmiyordum. O coşkuyu 1984’e kadar hiç yaşayamadım desem doğru ifade etmiş olurum.
Çünkü o tarihlerde maça gitmeyi boş ver haberine bile kolay ulaşamıyorduk.
Babamın abone olduğu gazete 3-4 gün sonra posta ile geliyordu. Televizyon her evde yoktu. Ancak 13-15 yaşlarında profesyonel bir maç gördük, gittik ve izledik. Yeni nesil ne kadar şanslı, daha 5-7 yaşlarında futbolu izleyip o coşkuya katılabiliyor.
1980’de İstanbul ikameti başladı.
Maça ise tek başına gidebildiğim yıldır 1983.
O sezon (1983-84) İstanbul ve civarında yaklaşık 10 maça gitmiş, bayrağımı alıp ilk ve tek şampiyonluk coşkusunu yaşamıştım. (Daha sonraki yıllarda medya mensubu olunca artık bayrak işini sandığa kaldırmıştık.)
Dile kolay o günden bugüne 38 yıl geçmiş ben emekli olmuşum.
Tekrar çocukluk yıllarıma dönmüş gibiyim.
İlk ve tek aşkımın haber vermeden terk edip 38 yıl sonra mahalleye dönmesi gibi bir ruh halindeyim.
Mutlu muyum, nasıl bir duygu seli içindeyim anlatmak ve yazmak çok zor.
Kelimeler kifayetsiz kalır derler ya, durum ve hal aynen o şekilde.
***
38 yıl sonra gelen şampiyonluğun kısaca bendeki hikayesi;
Her şey Ahmet Ağaoğlu’nun başkan olmasıyla başladı.
Transfer yasağı, Avrupa’dan men ve mali krizin içinde debelenen bir kulüptü o yıllarda Trabzonspor.
Bence dönüm noktası Ünal Karaman’ın gelişi ve Onur ve Burak’ın kadro dışı bırakılması oldu.
O günden sonra birçok eksiğe rağmen Trabzonspor ligin açık ara en iyi oynayan takımı ve “gönüllerin şampiyonuydu.”
Yavaş yavaş yükselen şampiyonluk binası, Ağaoğlu’nun Abdullah Avcı’yı takımın başına getirmesiyle ivme kazandı ve geçen yıl başlayan şampiyonluk serüveni bu sene tamamına erdi.
Sıcağı sıcağına bu kadarla hikâyeyi bitirip geniş halini mümkün olursa önümüzdeki günlerde yazmayı düşünüyorum.
Dünkü maçla ilgili bir şey yazmanın anlamı yok. Sadece penaltıyı kurtaran Uğurcan ve gollerde başrol olan Ömür başta olmak üzere şampiyonlukta payı olan ve bana bu duyguları tekrar yaşatan bütün oyunculara, yönetici ve teknik heyete teşekkür ediyorum.