Bu ülkede başarı cezasız kalmaz, Kalmıyor...

ANILAR

Sene 1967. Okumak amacıyla, İstanbula gelmiştim. Bir akrabanın yanında kalıyorum. Ancak, ev Beykozda. OKUL Sultan Ahmette. Uzak. Gidip gelmek zor. 

Yücel SAĞA adında, Ordulu bir arkadaş, Aksaray VATAN Caddesine yakın bir yerde ev tutmuştu. “Gel beraber kalalım” dedi. Aksarayda kalıyoruz. 

Bayram olduğu zaman, bir gümbürtü kopuyor.  Bando çalıyor. Vatan Caddesinde askerler resmi geçit töreni düzenliyor.  Millet meraklı,  Vatan Caddesi insandan geçilmiyor.

Bandonun sesine bende kulak verdim, kalabalığa katıldım.  Genciz. Türküz. Asker milletiz. Tankları, topları görünce heyecandan kanımız kaynıyor. 

Dikkatimi çekti. Konvoya, soba yüklü bir araç eşlik ediyor. Merak ettim, yanımdaki orta yaşlı bir adama “SOBA İLE ASKERİ KONVOYUN NE ALAKASI VAR” diye sordum.  Adam bana ters-tesrs baktı. 

“BU ÜLKEDE BAŞARI CEZASIZ KALMAZ” diyerek, soba kamyonunu işaret etti. 

Ne demek istediğini anlamamıştım.  Nedenini sordum. Çekindi. Cevap vermedi. Belli ki cevap vermeye korkuyordu. Merakım daha da arttı.

Sonradan öğrendim ki, Osmanlı dönemine Atatük Sofyada görevli iken ŞAKİR ZÜMRE adında bir TÜRK ile tanışmış. Silah üretiyor. Cumhuriyet kurulunca Atatürk, onu ülkeye davet ediyor ve silah üretmesi için teşvik ediyor. 

Şakir ZÜMRE, İstanbulda silah fabrikasını kuruyor. Uçaktan atılan bomba üretiyor. Ürettiği bombalar  dünyada  meşhur oluyor.  Başka ülkelere de ihraç ediliyor.

1946 yılı geldiğinde, dönemin Hükümeti ŞAKİR ZÜMRE silah fabrikasını kapatıyor. O da ne yapsın, soba üretmeye başlıyor. 

Bu ülkede başarı cezasız kalmaz. Kalmıyor.

Şinasi Kara