👇👇👇
🚜 ÇİFCİ ÇÖKÜYOR,
Bu ülkenin çiftçisi emeğinin karşılığını alabiliyor mu?
💸 2025’te tarım, ülkenin toplam gelirinden en az pay alan sektör oldu. Bu bir istatistik değil; gıdanın, kırsalın ve geleceğin alarmıdır.
🚜 Tarım; mesaisi olmayan, tatili olmayan, gecesi gündüzü olmayan bir yaşam biçimi.
Sıcak, soğuk, bayram, hafta sonu tanımaz.
🐄 Özellikle hayvancılıkta çiftçi, canlıyla mücadele eder: Sağım, besleme, doğum, hastalık… Bir anlık ihmalin bedeli bazen yılların emeğidir.
🐄 Soframıza gelen et, süt, yumurta kendiliğinden ortaya çıkmıyor.
Ama biz tüketirken üreticinin hangi koşullarda ayakta kalmaya çalıştığını çoğu zaman görmüyoruz. Görmek zorunda değiliz belki…
Ta ki raflar boş kalana kadar.
🚜 Tarım politikaları konuşulurken girdi maliyetleri, fiyatlar, enflasyon başlıkları öne çıkıyor.
🧑🌾 Ama zincirin ilk halkası olan çiftçi hep arka planda kalıyor. Asıl soru bilinçli biçimde es geçiliyor:
🧑🌾 Bu ülkenin çiftçisi emeğinin karşılığını alabiliyor mu?
Cevap açık: Alamıyor.
🚜 Bugün tarım; sürdürülebilir bir üretim alanı değil, yüksek riskli ve düşük getirili bir hayatta kalma mücadelesi.
Sonuç ortada: Üretimden kopuş, kırsaldan kente göç, gençlerin toprağa sırt çevirmesi…
Bu bir tercih değil, zorunlu kaçış.
🧑🌾 Çiftçi milli gelirden adil payını almadığı sürece bu çöküş durmaz.
Ve unutulmamalı:
Çiftçi ayakta değilse, ne sofra ayakta kalır ne de gıda güvenliği.
Bu mesele sadece tarımın değil, ülkenin meselesidir
Abdulkadir Karahan
Ziraat Yüksek Mühendisi
Sayfasından alıntıdır
Teşekkürlerimizle
Yorumlar
Kalan Karakter: