KÖTÜLER İYİ GÖRÜNMEK İSTER!
Reklam
Uğur Canbolat​

Uğur Canbolat​

ÇIKRIK

KÖTÜLER İYİ GÖRÜNMEK İSTER!

02 Kasım 2023 - 09:06

ETİK açıdan herkes kendini iyi bir yerde görmek ister. Böyle hissetmeye çalışır.
İnsanın kendine olan güveni, özsaygısı, toplumda konumlandırmak istediği yer bakımından bu duygusunu daima besler.
Kötülüklerini bastıracak bir iyiliği, bir hayrı olduğunu vehmeder. Kendisini başkalarına verdiği zararlar üzerinden değil, yaptığı iyilik kırıntılarını büyüterek iç sesini susturmanın peşine düşer ve buradan tanımlar.
Bu böyledir. Başka türlü yaşayamaz.
Bu hususta o kadar ileri gidebilir ki inanmakta güçlük çekersiniz.
İrtikâp ettiği kusurun karşısına geçip onun bir numaralı düşmanı ve o konunun yalnız ve yılmaz bir savunucusu pozisyonunu benimser.
Bu alanda nutuklar atabilir. Söylemler bile geliştirebilir.

BELKİ de en çok kötülerin kendilerini iyi hissetmeye ihtiyaçları vardır. Kim bilir?
Yıllar evveldi. Kardeşim anlatmıştı. Çalıştığı iş yerinde işçilerini her türlü haksızlığa maruz bırakan patronları her gün kendi memleketlerinde fakire fukaraya çok sayıda ekmek dağıtıyorlarmış.
Çalıştırdıklarının hakkını vermekten imtina edenler birilerine karşı ne kadar hayırhah olduklarını her gün deklere ediyorlarmış.
Yaptıkları bu yardımlar sebebiyle de muhtemelen vicdanlarını susturmuşlardı.

İYİ olmak, iyidir.
Kötülüklerini bastırmak için iyi hissetmeye çalışmaksa kötü…
Gerçeğe kendini kapamak demektir bu.
Kendini hakikate kapatan, ondan kendisini perdeleyen kişi gönül aydınlığına ulaşabilir mi hiç?
Kime sorsanız elbette kendisinin iyi olduğunu söyleyecektir.
Peki, gerçekten toplumda bu kadar iyi var mıdır?
Kendini iyi olarak tanımlayanların hepsi iyiyse neden her yana kötülük kazanları kurulmuş durumda?
Neden bu savaşlar, bu cinayetler, bu soykırımlar?
Neden mazlumların ahı semayı titretiyor da bizim gönlümüzü ihtizaza getirmiyor?
Neden kendisini Müslüman görenler bu hususta da İslam’ın gereğini yapmıyor?
Neden bu susuşlar?
Burada bir hesap hatası yok mu sizce?

ŞUNU da fark etmemiz gerekir ki, kendilerini iyi olarak takdim edenlerin çoğu buna içtenlikle inanır. İman eder.
Çevresini de muhtemelen uydurduğu asılsız gerekçelerle buna inandırmıştır.

HERKES iyiyse çevremizde pıtrak gibi ortaya çıkan ve her paçaya yapışan kötülükleri kimler yapmaktadır acaba?
Onlara göre başkaları yapmaktadır.
Ötekidir kötü olan daima.
Bizim mahalle her zaman yunmuş yıkanmıştır.
Kişinin kendisi mi? O zaten daima zemzemlerle durulanmıştır. Dupdurudur.

KÖTÜLÜĞÜ dışarıda aramak, kendimizden ötede aramak belki bir ipucudur.
Kötüler iyilik iddiasında olurlar. Güçlü savunmaları görülür. Hep böyle olmuştur.
Ya iyiler?
İyiler iddiasızdırlar.
Hatta umumiyetle kendilerini kerih görürler. Hata ile malul olduklarını ifade ederler.
“Bakmayın dışımıza, iyi göründüğümüze, dilimizde hayır cümlelerin olduğuna… İçimizi bir görseniz, ah bir görseniz. Selam bile vermezsiniz” derler.
İyi görünmek isteyen, dürüstlük postuna bürünen, içlerinde kötülük kazanını kaynatanlar ise daima kendilerini iyi, başkalarını kötü görür ve gösterirler.
Savaşlar çıkartırlar ama suçlu daima ötekidir.
Çocukları bile öldürürler ama buna mistik gerekçeler bulmakta zorlanmazlar.
İşte bize bir ölçü.
Kötülerin iyi görünme çabaları rahatsız edici noktalara ulaşırken, iyiler, iyiliklerini neden coşturmazlar.
Mazlumun çığlığını neden sadece duymakla yetinirler?
Neden sloganlara sığınmayı yeterli görürler?
Burada aksiyona geçirmeyen bir imanın ne kadar sahih bir iman olduğunu sorgulamamız gerekmez mi?
Kötüler iyi ve haklı görünmek isterken neden iyiler iyiliklerini kuvveden fiile taşımazlar?
Acı gerçek şu: Hepimizin kendisini iman ve aksiyon açısından sorgulaması gerekiyor.
 

Bu yazı 311 defa okunmuştur .