KEŞKE ÇOK DAHA ÖNCEDEN KÖYE GELSEYMİŞİM

Altı yıldır köyde yaşıyoruz. Şehir hayatını tamamen geride bıraktık. Evimizde dört kedimiz, altı köpeğimiz, altmış tavuğumuz, ineğimiz,arılarımız kazımız,ördeğimiz, alabalıklarımız ile huzurlu ve sağlıklı bir şekilde yaşantımız devam ediyor. 
Sabahın erken saatlerinde başlayan hayatımız akşamın başladığı saatlere kadar yoğun bir çalışma ile geçiyor. 
Sorumlu olduğumuz canların bütün ihtiyaçlarını karşılamak, sağlık durumlarını takip etmek, bizimle beraber yaşadıkları için mutlu bir hayatları olmasını sağlamak durumundayız. 
Yaşadıkları yerin temiz ve sağlıklı olmasını sağlamak bizim sorumluluğumuz da. 
Hastalansak da, mecbur kalsak da onları bırakıp bir yere gitmemiz mümkün değil. 
Kış mevsiminde zaman zaman yollarımız kapanır, elektrik kesilir, hatta telefon iletişimi dahi olmaz. 
Bunları neden anlatıyorum? 
Paylaşımlarımda genellikle güzel anlar ve köyümün güzellikleri yer alıyor, toz pembe bir hayat görüntüsü ortaya çıkıyor. 
Sıkça soruluyor dost, arkadaş ve tanıdıklarım tarafından "Köye yerleştiğin için pişmanmısın? " diye
Evet diyorum, çok pişmanım, KEŞKE ÇOK DAHA ÖNCEDEN KÖYE GELSEYMİŞİM diyorum.